16 Volvo's, 5 Kerstconcerten & 1 Sinterklaas

hoihoi allemaal,

Het is al een tijdje geleden dat ik weer wat schreef op mijn blog. Tijd om even een update te doen! Op het moment dat ik dit schrijf zit ik tot mijn schouders toe in de kerstconcerten. We hebben het erg druk op school met het decor en ik heb wel 1000x mijn nummer gezongen. Vandaag hadden we de technische kant van de concerten, die ook het zwaarste is. We moesten allemaal aanwezig zijn van 9-15 en doodstil zitten terwijl de bands op en af gingen. Heel saai en erg vermoeiend dus. Morgen vertrekken we naar Birmingham waar we in een hal of op een markt, ik weet niet wat het precies is, waar we ons concert helemaal draaien zonder licht en zonder de voorgeschreven kleren. Super leuk dus :D
De concerten zijn voor Nexus erg belangrijk. Met de concerten maken ze hun naam groter en krijgen ze sponsers voor Nexus binnen. Ook is het een soort bron van inkomsten die ze echt nodig hebben! Alleen met onze 'fees' komen ze er echt niet. Zouden jullie willen bidden voor de kerstconcerten van Nexus? Dat er niemand ziek wordt (wat dramatisch zal zijn, ondanks de understudies) en dat er geen ernstige problemen voor doen? Ook voor de staf is het erg zwaar. Ze rennen hun benen uit het lijf en sommige staan stijf van de stress. Willen jullie ook voor hen bidden? Dat zou echt super geweldig zijn!

Natuurlijk heb ook ik hier Sinterklaas gevierd. Sinterklaas heeft zelfs een filmpje opgestuurd en mijn pakketje kwam ook keurig met de post aan. De foto van mijn familieleden staat nu heel mooi op mijn schouw in mijn kamertje :D
Ook kwam Sinterklaas langs bij ons als dutchies :D Wel wat laat (de 6e) maar een lol dat we hebben gehad! Echt super leuk allemaal dus :D

En Sinterklaas heeft ook een verassing voor jullie :D Helaas duurt het ff voor het online komt :D We (Joelle en ik) hebben een beetje problemen met het geluid in het kadootje. Met een beetje mazzel staat eind deze week een super leuk filmpje voor jullie online!

Verder wil ik jullie graag vertellen over een tweestrijd, waar ik mee te maken heb gehad. Zoals jullie waarschijnlijk weten heb ik een huisgenootje waar het niet zo heel lekker mee liep. Ik heb er met mijn vertrouwenspersoon/ discoverygroupleader mee gesproken en als huis zijn we ook op school even langs gegaan. Van het grote verantwoordelijkheids gevoel dat ik in eerste plaats had, was ik volledig omgeslagen. Ik voelde met absoluut niet meer verantwoordelijk en gaf geen krent om mijn huisgenootje. Ik koos er bewust voor om me niet meer in haar te interesseren en om mij te distantiëren van haar leven. Als zij zou vertrekken van Nexus, zou ik daar geen traan om laten. Ik vond dit zo erg van mijzelf, maar het was wel precies wat ik voelde. Ik wist dat Jezus dit absoluut niet zo zou hebben gedaan en dat Hij best wel heel erg verdrietig was om mijn houding. Maar koppig als ik was, gaf ik haar de schuld van alles. Het was immers haar schuld dat ik niet meer van haar kon houden of voor haar kon bidden. Er was echt een strijd in mij gaande en ik voelde dat het erg heftig was. Ik besloot dat ik dit niet kon maken en ben toen naar mijn discoverygroupleider gegaan. Ik heb haar alles eerlijk verteld. Met tranen in mijn ogen heb ik toegegeven dat ik er niet meer voor wilde gaan. Dat ik niet meer wilde luisteren en God's opdracht (haar lief hebben) wilde negeren. Zij heeft mij toen enorm geholpen door het verhaal van Saul te vertellen. Saul heeft op een gegeven moment de Filistijnen (of een ander volk, ben het ff kwijt....foei charlotte!!) moeten overwinnen van God. Hij moest alles afslachten en mocht geen buit maken. Saul luisterde niet en nam de koning en de schapen mee. De rest van de mensen slachtte hij af. Hij luisterde voor 90% naar God. Zo was ik ook bezig. Ik ben op Nexus omdat ik God wil volgen, ik aanbid heb omdat Hij dat waard is. Maar zijn opdracht om mijn huisgenootje simpel weg lief te hebben (de 10%) negeerde ik. En omdat ik dat deed, trok ik meer en meer van God weg. We hebben gebeden en ze gaf mij de opdracht mee voor mijn huisgenootje te gaan bidden. Ik voelde me veel beter nu ik mijn verhaal had verteld, maar toen moest ik gaan bidden. Ik heb nog nooit zo op mijn bedje gezeten! Ik was zo blij dat ik voor mijn huisgenootje mocht gaan bidden. Ik heb het die avond nog met mijn andere huisgenootjes doorgesproken, en ik heb nu erg het idee dat het veel beter gaat. Ik zeg niet dat ze veel verandert is, maar zoals mijn zusje Joanne zou zeggen; 'er is liefde in dit huis'. We spelen zelfs het SHMILY game. Het is wel erg moeilijk, als iedereen op hetzelfde moment thuis is, maar het is wel erg leuk om te spelen.
Ik vecht nu keihard terug en ik voel me ook veel sterker nu ik gepraat heb met God over dit probleem. Ik weet dat Hij voelt wat ik voel en dat Hij weet wat ik doormaak. Maar ik ben degene die de trots en de koppigheid opzij moet zetten en naar Hem toe moet stappen.

Liefs Charlotte

p.s. Voor alle mensen die zo ontzettend nieuwsgierig zijn en maar blijven vragen wanneer ik terugkom....Dinsdag de 15e ben ik weer thuis in Dieren :D
p.s. 2 Ik heb welgeteld 16 Volvo's gezien sinds de eerste dag hiero in de uk...gek he? In Nederland kom je om in die dingen.