Doornen in mijn handen....auw!

Hoi lieve mensen!

Ja ik had doornen in mijn handen en dat deed me toch ff pijn! Heb deze week het mooiste stukje van Coventry ontdekt, dat ik gerust 'mijn veluwe' mag noemen. Het is er zo mooi! Uiteraard ben ik als een echte Voorhoeve op ontdekkingstocht gegaan en heb daarbij letterlijk omgevallen in een doornenstruik. :D Deed wel even pijn...gelukkig is de pijn nu weg, maar toch :D
Super leuk trwns, om te zien hoeveel mensen mn blog lezen. Zoveel reacties, sorry als ik niet op alles reageer, ik doe mijn best, maar soms schuif ik het te ver voor mij uit en dan ben ik het vergeten. Sorry :(

De afgelopen twee weken zijn als een sneltrein aan mij voorbij geraasd. Ik ben behoorlijk brak/ ziek geweest en heb zoveel meegemaakt en zoveel te vertellen. Ik heb onder andere mijn verjaardag gevierd :D We gingen allemaal als grannys, echt vet grappig! Joanne zit al te azen op mijn mooie jurk :D hahaha



Ik weet niet waar ik moet beginnen. Dus ik denk dat ik aan het begin begin. Vergeef me als ik niet te gedetailleerd ben, anders wordt het verhaal zo lang, en ik houd niet van lange blogs lezen hahaha!

Ik denk dat de meeste van jullie, die op hyves zitten, mijn www van 27 Februari niet hebben gemist:

Help me Lord cause I don't understand your ways. The reason why I wonder if I'll ever know. But, even if you showed me, the hurt would be the same. Cause I'm still here so far away from home. I close my eyes and I see your face. If home's where my heart is then I'm out of place. Lord, won't you give me strength to make it through somehow. I've never been more homesick than now... @ 45 Queensland avenue, Coventry
27 Feb, 20:52 - Comment

Ik had geen heimwee, zoals de meeste mensen suggereerden, ik had heimwee op een ander vlak. Ik ontdekte aan mijzelf dat ik ver weg was van God. We zijn hier op Nexus dit term heel erg bezig met wat je volgend jaar gaat doen. Met mijn ouders heb ik hierover gesproken en met vrienden. En de druk die onbewust op mijn schouders gelegd werd, werd groter en groter. Ik was mijn droom, mijn doel volledig kwijt. Ik wist niet wat ik moest doen volgend jaar. Ik ben heel braaf gaan solliciteren met in mijn achterhoofd, dat datgene wat ik op Nexus had geleerd, kwijt zou raken. En toen barste de bom.

(Uit een mailtje naar mijn ouders)

Heb ff een vet zwaar weekend achter de rug. (...)
Afgelopen zaterdag was ik nummers aan het zoeken voor mn band...lpw volgende week...ik kwam het nummer tegen van MercyMe I can Only Imagine. Ik ging onder de douche staan en zong dat nummer een paar keer, toen ik mij realiseerde dat ik eigenlijk helemaal niet meer zo dichtbij God was, mn eigen weg ging, mn eigen ding deed, me druk maakte om dingen op zo'n manier, dat ik het belangrijkste vergat. Ik leefde gewoon niet meer met God.(...) Ik was zo ver weg. (...) Op de playlist van MercyMe zag ik toen het nummer Homesick. Ik dacht; 'eey een nummer over heimwee, laat ik die maar eens luisteren, wat leuk...wat zouden ze zeggen :D'. Ik heb totaal geen heimwee...maar was nieuwsgierig.




De zin If home's where my heart is then I'm out of place, raakte mijn hart volledig. Ik realiseerde me dat ik niet meer bij God was. Mijn hart was ver weg. En ik had heimwee naar Hem. Ik wilde terug. Ik stortte dat zo uit bij Hem, toen ik duidelijk zijn stem hoorde zeggen dat ik 1 Timotheus moest lezen. Ik heb dat gedaan, en alles waarin God tot mij sprak onderstreept. Ik heb hiervan een 'brief' naar mijzelf geschreven. In deze brief krijg ik behoorlijk op de kop. Ik moet meer inzien wat belangrijk is in dit leven. Ook mijn 'opdracht' komt duidelijk naar voren.

Het doel van je opdracht is de liefde die voortkomt uit een rein hart, een zuiver geweten en een oprecht geloof. (1 Tim. : 5)

Allereerst vraag ik dat er voor alle mensen gebeden wordt, dat er smeekbeden, voorbeden en dankgebeden voor hen worden uitgesproken. Bid voor alle koningen en gezagsdragers, opdat we rustig en ongestoord kunnen leven, in alle vroomheid en waardigheid. (1 Tim 2:1-2)

Alsof het niet genoeg was, kreeg ik later, tijdens Pursuit of Worship het volgende:

(idem overgenomen uit een mailtje naar mijn ouders)

Ik heb zonet een geweldige 'pursuit of worship' meegemaakt. Er was een man die iets met drums had. En deze man die ging vertellen over hoe belangrijk het was om in je eigen taal te zingen. Dus voor mij Nederlands. En dat de Engelse niet bang moesten zijn voor wat er allemaal gezegd werd in die taal, omdat ze het niet konden verstaan, maar het moesten accepteren en mee moesten bidden. Dat we niet op elkaar moesten willen lijken (allemaal engels), maar dat we uniek moesten zijn (engels, engels, nederlands, duits, etc.) En dat we moeten bidden voor ons land in onze eigen taal. Dit hebben wij toen gedaan. Het was heel bijzonder en heel mooi. We aanbaden God in onze eigen taal en baden in onze eigen taal.


Tijdens het aanbidden kreeg ik een beeld. (ik heb dit letterlijk overgenomen van mijn 'aantekeningenboekje'.
Ik sta op het strand, in het oosten van de UK. Startend vanaf Zeeland, tot bovenin de eilanden, draai ik om Nederland heen. Ik zie Nederland als een doorsnee, vanaf de lucht gezien. Ik zie de torens, de gebouwen en het landschap zoals het is. Nederland ziet er puur en rein uit. Compleet tegenovergesteld zoals ik het zie en zoals ik Nederland ervaar. Het voelt goed en compleet.
Zie ik Nederland wel zoals het echt en puur is? Zie ik toekomst in mijn land? Heel eerlijk gezegd niet. Gedurende mijn tijd op Nexus is er veel veranderd. Nederland is mijn thuis geworden, waar ik mij veilig voel en waar ik graag wil laten zien hoe groot Gods liefde is voor de mensen om mij heen. In dit land wil ik een generatie zien opstaan die leeft met Hem!

(...) Ik zie een generatie die voor Hem gaat en voor Hem leeft. Een generatie puur en rein voor Jezus!
(...)

Ik voel me nu bevoorrecht om op Nexus te zijn en me aan te sterken voor wat mij te wachten staat in Nederland. Ik kan niet beschrijven hoe ik mij nu voel en hoe ik deze opdracht ervaar. De afgelopen week is mijn liefde voor de nieuwe en onbekende en huidige generatie zo groot geworden. Ik houd al van ze voordat ik ze uberhaupt heb leren kennen. Ze zijn nu nog zo jong en zo pril, ik kan niet wachten totdat deze generatie met Jezus zal gaan leven....

Een hele verandering dus in twee weken. Had dit dus echt niet zien aankomen. Misschien klinkt het allemaal vaag, raar en vet ontduidelijk. Ik heb geprobeerd het zo duidelijk mogelijk neer te zetten, ook voor hen die geen kerkelijke achtergrond hebben. Als je vragen hebt, please mail me! Ik beantwoord ze zo snel mogelijk...en nee dit keer laat ik ze niet nog eens 2 weken liggen hahahaha :D

liefs

p.s. is het toch nog een lange blog geworden...mijn oprechte excuses...