vrijdag 14 mei 2010

Mijn leven op de straat...

Lieve mensen,

De laatste keer dat ik een blog schreef vertelde ik over de ragweek en alle wilde plannen die ik had om er het beste en mooiste van te maken. De ragweek is inmiddels bijna afgelopen. Op het moment dat ik dit nu schrijf, zit ik in een drumathon de drummers te steunen door 24 uur met ze wakker te blijven.

Ik heb in mijn vorige blog verteld dat ik zou gaan busken. Busken is een engels woord voor straatmuzikant zijn :D Het is heel simpel. Wees voorbereid en volg de regels!
- niet liften (is illegaal in de UK)
- altijd om toestemming vragen bij de council/ gemeenteraad (vaak heb je een vergunning nodig)
- gebruik je verdiende geld om te reizen van A naar B
- blijf als groep bij elkaar! Wat er ook gebeurt.
Op de eerste dag vertrok ik met mijn team, Shaun (gitarist) en Megan (vocalist) naar Rugby. Daar zouden wij wel even geld gaan verdienen. Vol goede moed zijn wij afgezet door een vrouw van de kerk van Shaun. Ze had zelfs lunch voor ons gekocht....awww, wat lief!
We begonnen met muziek maken, en al snel ontdekten we dat het busken hard is, heel hard! En alles behalve, dat doe je zo. We haalden voor de eerste keer, behoorlijk wat geld op, 16 pond. Met dat geld besloten we terug te reizen naar Coventry, daar te slapen en van daaruit naar een betere busk plek te reizen. Diezelfde avond veranderde we onze gehele setlist. We voegde nummers toe en oefenden enkele die niet lekker of raar liepen.




Die dinsdag besloten we met het laatste geld naar Sollihull te reizen. Dit is een klein plaatsje tussen Coventry en Birmingham in. En een klere eind reizen! Ongelofelijk, tis Arnhem-Nijmegen via Den Bosch...belachelijk! Enfin, wij daarheen!
En busken dat we deden! We deden een halve dag, hadden 7 pond en een gig geregeld voor een bejaardentehuis de volgende dag. Dat zou ons 15 pond opleveren.
We wilde voor de avond in de buurt blijven en besloten te slapen bij Ben, een vriend van Shaun. Deze topgozer heeft ons een gratis slaapplek gegeven! Ik sliep op de grond, dat wel, maar dankzij mijn slaapzak, kan ik zeggen dat ik deze ervaring niet eens zo slecht vond. Vond het wel meevallen eigenlijk. Moest ook constant denken aan het verhaal van Jakob en de ladder, dat ie een steen als hoofdkussen gebruikt. Moet oncomfertabel zijn geweest, maar ik denk dat het juist best lekker was....nee serieus!

De volgende ochtend (woensdag), gingen wij terug naar Sollihull om te busken. En om die gig te doen. Die gig was dus fantastisch! We hadden in de bieb nog wat goude oude voor de oudjes gevonden en geoefend. En met klassiek gitaar en blokfluit kwam het helemaal top...dachten wij :D hahahaha sommige dachten er wat anders over. Een oude dame was even kwijt dat ze en niks hoorde en dat de dame naast haar praktisch dood was. Ze schreeuwde letterlijk door de ruimte: They are crap, kick them out! hahaah geniaal dus! En een andere dame zei tegen Shaun: You are playing the devils instrument (gitaar red.) but you are doing pretty well, so you are okay!
We hebben dus enorm veel lol gehad met die oudjes. Aan het einde hadden we 20 pond in de pocket! Jeej! Dus 20 pond meer voor het reizen!
We besloten diezelfde middag, dat we niet meer zouden gaan reizen voor het verre geld. Tot die dag ging het rubbish, en we hadden nog maar 2 dagen over om en het geld te krijgen en te reizen. Dat werd het dus niet. Dus gingen we maar busken voor Nexus. We zagen ook op het internet dat als je je opdirkt en er netjes uitziet je makkelijker verdient, dus wij onze kledingstijl gewijzigd, een slot geboekt bij de council voor de volgende dag busken en in Coventry geslapen.






De 4e dag (donderdag) gingen wij vol goede moed naar Sollihull! Helemaal opgedirkt, keurig op tijd, een uur reizen later verschijnen we op onze stek. Staat daar een vet goede artiest te spelen, en een eindje verderop een bandje! Aaaaaah! Wij balen, daar konden wij niet tegen op. Dus wij besluiten terug te gaan naar onze startplek Rugby. Na ruim 2 uur reizen komen wij in de buskspits in Rugby. We krijgen een plek, zonder problemen, en maken weinig geld.
Depressief vertrekken we naar Coventry. Op Nexus melden wij ons keurig (elke dag 2 keer op gezette tijden telefonisch melden dat je veilig bent) en klagen we bij onze mede studenten. Iedereen oppert Birmingham, maar daar heb je een vergunning voor nodig, en als team hadden we een ding waar wij als team trots op waren. Wij spelen niet vals ivt andere teams!
We kregen een tip om in de plaatselijke wijkcentrum (earlsdon) te busken. We besluiten om Coventry te bellen en te vragen of het mag en dan gewoon ervoor te gaan.

Op de laatste dag (vrijdag) verteld de council dat ze eigenlijk niet weten wat de regels voor busking zijn buiten het stadscentrum. In het centrum mag het niet, daarbuiten mag het wel, volgens de mevrouw aan de lijn. Ondersteund door veel gebed, en depressiviteit vertrokken wij naar dit centrum. In twee uur hadden wij meer dan 50 pond gemaakt. Wat ons uiteindelijke opgehaalde bedrag voor Nexus 86 pond nog wat maakt. Dit hadden wij niet verwacht. Ivm een beginnende (en later best ernstige) ontsteking in de pols van Shaun en de stem van Megan die dienst begint te weigeren besloten we eerder te stoppen. Zo trots als we zijn, hebben we de 80 pond nog wat afgeleverd bij Nexus! We zijn zo blij en snappen totaal niet dat we 50 pond hebben gemaakt in 1 dag! Echt ongelofelijk! Wat is er mis met de wereld?

Als afsluiting van de ragweek zagen we de musical van de musical team. Deze was geweldig en ik heb enorm genoten! En mijn ultieme afsluiting, de drumathon, is nu in volle gang. Zaterdag om 11uur savonds plaatselijke tijd (is 12 uur NLse tijd)is deze afgerond. Zo lang blijf ik wakker en houd ik de drummers gezeldschap, heb ik diepe gesprekken over skype (lange leve het internet!) en hebben we veel lol!

Ik wil graag iedereen bedanken die mij heeft gesponserd voor de ragweek! Echt super tof! Dankzij jullie bedrag, kan Nexus volgend jaar de fees verlagen! :D jeej! Mocht je mij nog willen sponseren please ga dan naar www.justgiving.com/charlottevoorhoeve of stuur mij een mailtje! Dan komt het helemaal goed!

Super bedankt voor al jullie ondersteuning, gebed en support!

Liefs Charlotte

ps check mn webalbum voor alle fotows :D

1 reacties:

  1. Heel leuk Charlot,
    misschien ging het niet easy-peasy, maar je hebt er wel een hele vette ervaring bij!! :D :D Zet 'm op nog even daar bij de drummers (met supporten en skypen en zo.. ;))

    Liefs! Marjoke

    BeantwoordenVerwijderen

My life... (in youtube!)

Loading...